NIEUWS
FILMS
ARCHIEF
FORUM
LINKS
CONTACT


Een maandelijkse gastcolumn van een filmmaker of filmliefhebber met zijn, of haar, mening over horror van eigen bodem.

Steven Friedman studeerde Communicatie aan de Hogeschool in Eindhoven en werkte vervolgens als copywriter bij diverse reclamebureaus. Als filmjournalist scheef hij enkele jaren voor het online magazine MovieGuide, waarnaast hij zich ontwikkelde als scenarioschrijver. De korte film 'Integreren kun je Leren', die hij schreef voor regisseur Silvain Hooglander, won een Europese kortefilmcompetitie van Canal Plus en het korte drama 'De Eerste Dag' werd gekozen als één van de films voor Kort Rotterdams. Steven schreef eveneens het script voor de korte horrorfilm 'The Tenants' en de (nog) ongeproduceerde horror-features 'Fragma' en 'Transit'. Inmiddels werkt hij aan enkele nieuwe speelfilmscenario's.


WAT IS NEDERHORROR?
Door Steven Friedman

Die vraag meen ik serieus. Wat bedoelen we eigenlijk met het begrip 'Nederhorror'? Hebben we het dan letterlijk over horrorfilms gemaakt binnen onze landsgrenzen? Moeten de makers van de betreffende films uit Nederland komen? Wordt er uitsluitend Nederlands in gesproken? Gaat het om thema's die als 'Nederlands' te boek staan (ik noem maar een 'Sint' van Dick Maas)?

Het antwoord op deze vraag is belangrijk omdat je nooit iets kunt opbouwen, als je niet eens weet waar je in vredesnaam aan bouwt. Vraag tien willekeurige Nederlandse filmmakers wat Nederhorror is en de kans is groot dat je tien afwijkende antwoorden krijgt (met minstens eentje daarvan het onvermijdelijke "genrefilms moeten we hier niet willen"). Of het nu gaat om producenten, het Fonds, de omroepen of distributeurs, iedereen heeft andere ideeën bij het horrorgenre. En misschien is juist dat de reden dat horror hier nooit echt tot volwassenheid is gekomen.

Ja natuurlijk, we denken allemaal wel eens met nostalgisch genoegen terug aan de jaren-80 Dick Maas met z'n commercieel geslaagde 'Amsterdamned' en 'De Lift'. En Nederhorror.nl geeft doorlopend het bewijs dat er zich in dit land tientallen enthousiaste (en vaak ook bijzonder getalenteerde) filmmakers bevinden die er met wat spaargeld en een geleende HD-camera opuit trekken om buiten 'het circuit' om horrorproducties te vervaardigen. Maar kunnen we anno 2010 zeggen dat horror in dit land als serieus filmgenre wordt beschouwd? Ik denk dat we het antwoord op die vraag allemaal wel weten.

Ik vind het van weinig lef en creativiteit getuigen om ons neer te leggen bij het axioma dat 'horror nou eenmaal voor een heel specifiek publiek gemaakt wordt en daarom eigenlijk geen plaats heeft binnen de Nederlandse film'. Kijk eens om ons heen. Had een 'Haute Tension' of een 'Martyrs' hier niet gemaakt kunnen worden? Is 'Rec' nou zo typisch Spaans? Kennen we in Nederland geen losgeslagen hangjongeren die vergelijkbaar zijn met die sadistische engerds uit 'Eden Lake'?

Horror appelleert inderdaad niet aan iedereen. Maar dat neemt niet weg dat het een levendig genre is met een trouw en enthousiast publiek. Je kunt over Tom Six en z'n 'Human Centipede' zeggen wat je wilt, maar hij heeft het mooi wél voor elkaar gekregen om een horrorfilm te maken die in internationaal opzicht veel opzien baart en waar vrijwel de hele film-blogosphere over schrijft ('human centipeding' is zelfs een pop-culture fenomeen aan het worden). Met een Nederlandse filmmaker en producent aan het roer, zou je 'The Human Centipede' kunnen bestempelen als Nederhorror. Maar Six heeft, terecht of onterecht, zijn rug naar dit land gekeerd. Rancuneus omdat zijn vorige producties hier met een overdaad aan sardonisch commentaar werden onthaald.

Het succes van 'The Human Centipede' zou wat mij betreft als voorbeeld moeten dienen voor horror in de Lage Landen. Haal dat 'Neder' nou eens weg uit 'Nederhorror' en concentreer je gewoon op het maken van impactvolle genrefilms, waar goede ideeën aan ten grondslag liggen. Goede horrorfilms zijn goede horrorfilms, of ze nou uit Spanje, Australië of Bangladesh komen. We moeten ons niet blind staren op wat wel of niet 'Nederlands' is. Geslaagde horrorfilms vinden echt hun publiek wel.

Als we horror in Nederland serieus willen nemen (en dat is een grote 'als'), dan zullen alle partijen - en dus niet alleen de enthousiaste filmmakers - aan boord moeten komen. Distributeurs, producenten, de verschillende fondsen, particuliere financiers... We kunnen het pas hebben over Nederhorror als het genre een eerlijke kans krijgt om zich te ontwikkelen. Het talent is er, de middelen zijn er en volgens mij zwerven er genoeg goede ideeën rond. Als het in Frankrijk, Engeland en Spanje kan, zie ik geen reden waarom we hier geen succes zouden kunnen maken van Nederhorror.

Volgende maand: Frank Mulder

www.nederhorror.nl | www.duistere-openbaringen.net